Kıralım Köprüleri atlayalım azgın sulara,sürüklenelim hiç kimsenin olmadığı diyarlara,elbet demir atarız bir limana,hayatın gerçek kıyılarında

Hepimiz bazen birileriyle o kadar yakınlaşırız ki dostluğumuzu ya da kardeşliğimizi hiçbir şey engellemiyormuş gibi görünür,
bizi ayıran küçücük bir köprü vardır, hepsi o kadar.
Ama tam sen bu köprüye adım atacakken sana şu soruyu sorsam :
"bu köprüyü geçip bana gelir misin?"
İşte o anda artık bunu istemeyiverirsin,
sorumu tekrarlasam öylece suskun kalırsın.
O andan itibaren aramıza dağlar ve azgın nehirler girer, bizi ayıran ve birbirimize yabancılaştıran duvarlar bitiverir önümüzde ve bir araya gelmek istesek de artık yapamayız.Ama o küçücük köprüyü düşündüğünde sözcüklere sığmayacak kadar büyüyüverir gözünde; yutkunur ve şaşar kalırsın...
Friedrich Wilhelm Nietzsche